Een oudere bewoner van mijn werk heeft het moeilijk. Dat hij niet meer zomaar naar buiten kan om naar de pontjes te kijken of zijn vaste route te lopen begrijpt hij niet goed. En hij heeft het daardoor ‘donker in zijn hoofd.’ Hij is een man van buiten en van gewoontes. We waren aan het bedenken hoe we hem het beste kan helpen, hoe normaliseer je zo een abnormale situatie? Een begeleidster kwam met een geniaal idee, wat binnen een week geregeld was. Een kennis heeft met een cameraatje op zijn hoofd rondjes gerend door zijn buurt, de route die hij altijd liep. En op internet zijn webcams te vinden die live of opgenomen de pontjes laten zien. Dus nu kijkt hij op gezette tijden naar de webcam van de bootjes om te zien of dat allemaal wel goed gaat. En wanneer hij dat wil kan virtueel even een rondje door zijn buurt.
Plaats een reactie