Hij was ineens daar. Terwijl ik hulpeloos op de stoep stond bij het station van Haarlem. Overal om mij heen was fietspad en bussen en ik wist niet hoe ik er weg kwam. En ohja ik zat in de auto. Ik moest ergens een bordje hebben gemist. En nu was geen enkele richting een optie meer. De paniek nam toe. En toen was hij ineens daar. Een aantrekkelijke man, met een gestreken overhemd, haar dat niets van de wind leek te merken en een hete koffie in zijn hand. Waar kwam hij vandaan? Hij lachte geamuseerd en liet ons de weg zien. Ik keek waar hij naar toe wees en bedacht dat ik best zijn nummer kon vragen mocht ik weer verdwalen. Toen ik me weer naar hem omdraaide was hij verdwenen. Zo snel als hij gekomen was.
Plaats een reactie