Slappe bitterballen

Als ik het nieuwe jaar begin vind ik het leuk om lijstjes te maken. Met plekken waar ik naar toe wil, dingen die ik wil doen. En daar is recent de Kook bucketlist bijgekomen. Hier staan dingen op die ik altijd al een keer wilde uitproberen, een techniek of keukengereedschap welke ik een keer wil gaan gebruiken of gerechten die me (nog) niet gelukt zijn.

Wat ik altijd al een keer zelf wilde maken waren bitterballen. Op terrasjes geniet ik ervan en het leek me wel erg cool als ik die op mijn eigen dak zou kunnen serveren. Een vriendin van mij vertelde dat het echt niet moeilijk was en maakt ze zelf regelmatig, zelfs zoete. Ik had een recept gevonden en had een goede ragout in elkaar gedraaid. Ik was een beetje uitgeschoten met de port (dat is nooit erg, toch?) en hij was lekker van smaak. Het recept gaf aan dat elk balletje twee keer gewenteld moest worden in meel, ei en paneermeel. Dus dat deed ik braaf, al was het behoorlijk knoeien. Vier uur verder: het resultaat was droog en verassend smaakloos. Ik heb er 6 kommen, het hele aanrecht en een stukje vloer voor bevuild. We zeiden glimlachend tegen elkaar dat het met genoeg mosterd echt wel lekker was, maar het was stiekem gewoon niet te eten. Oftewel, niet de effort waard, wat mij betreft.

In de categorie keukengereedschap gebruiken, heb ik empanadas gemaakt met mijn pastei klemmetje en deze smaakte goed. Ook heb ik de tajine afgestoft en een heerlijk gerecht gemaakt met kip en pruimen. Van het speciale ravioli rekje heb ik nog niet echt de voordelen gevonden. Je moet het alsnog los snijden want de ribbeltjes zijn niet diep genoeg en er is veel bloem nodig om te zorgen dat het er niet in kleeft. Gewoon op bloem bestoven snijplank werkt net zo goed, denk ik. Laatst heb ik ook de nieuwe staafmixer uitgeprobeerd met een courgette soep en daarvan is wel echt de tip om eerst heel goed te checken of de mesjes niet te diep in de pan gaan. Voordat je hem vol vertrouwen in de soep steekt en een fijne braadpan vermorzeld. En je courgette met stukjes pan moet eten.

In het kader: gerechten die nog niet gelukt zijn staan soesjes en macarons nog op het programma. Ik heb ooit de allerlekkerste macarons van de wereld gemaakt tijdens een cursus in Parijs, en heb ze een paar keer geprobeerd na te maken. Ook al heb ik hier geen circulatie oven en amandelmeel van de beste bakker in Parijs. Het zou toch leuk zijn als ik dat ook in mijn eigen keuken kan. Ook de hartige taart staat nog op dit lijstje. Jaren geleden heb ik met kinderen van de opvang waar ik werkte twee uur een hartige taart bereid die vervolgens maar niet gaar werd. Bij nader inzien mogelijk iets teveel room. Ik ben hier erg lang belachelijk mee gemaakt maar de kids vonden het fantastisch omdat we patatjes gingen halen. Sindsdien kan ik dit niet uitstaan en heb ik verschillende recepten geprobeerd. Soms waren ze te bruin, was het bladerdeeg zacht of viel de vulling uit elkaar. Sommige konden door de beugel. Maar het is nog niet echt een geslaagde maaltijd geworden. Ik maak het nu meestal als ik zin heb in patatjes.