Een tijdje terug fietsten we samen. We kennen elkaar goed. Bij jou kan ik niet doen alsof het goed met me gaat terwijl dat niet zo is. Ik heb je net verteld over de jongen met wie ik aan het daten ben. Dat ik het nog niet weet maar het wel wil proberen omdat mijn gevoel dat zegt. Terwijl ik het hardop vertel voel ik me een kneus. Ik doe maar wat. Je kijkt me niet aan als je zegt: ´Je bent zo goed bezig Nik. Ik ben trots op je!´ Dat begrijp ik niet. ´Omdat ik aan het daten ben?´ vraag ik. ‘Om hoe je de dingen doet. Hoe je ermee omgaat en over praat.’ We fietsen door. Die woorden helpen me nog vaak.
Plaats een reactie