Op straat zou het best raar zijn als je in gesprek met iemand bent en ineens wegloopt. Op sociale media is dat iets wat we als een onderdeel hebben geaccepteerd. We hebben hier zelfs allemaal benamingen voor. Met datingapps merk ik dat je er wel sterk voor in je schoenen moest staan. Je wordt aan de lopende band genegeerd door mensen die je niet kent. En ook al zegt dat meer over de ander dan over jezelf, soms moet ik dat wel even hardop tegen mezelf zeggen.
Op zo een app is het vrij normaal dat je geen reactie krijgt. Als je een berichtje stuurt, maar ook als je al een tijdje met elkaar aan het chatten bent. Vaker heb ik me erover verbaasd hoe ik dagen of weken kan chatten met iemand met wie ik deel hoe mijn dag was en wat ik heb gegeten. En dat hij vervolgens zonder aankondiging uit mijn leven verdwijnt.
Zelf doe ik mijn best om sociaal aangenaam te blijven maar ook dat vind ik soms een uitdaging. Zo heb ik een date app geïnstalleerd waarbij je iemand een berichtje kan sturen zonder dat je een match bent, dus zonder dat je elkaar allebei leuk vind. Wat betekent dat ik wel eens berichtjes krijg van mannen waar ik niet mee hoef te chatten of mee wil afspreken. Maar als ik daar op wil antwoorden moet ik eerst aangeven dat ik diegene leuk vind zodat we een match zijn. Om vervolgens te zeggen dat ik geen interesse heb. Dus of ik negeer of ik wijs af, allebei niet zo aardig.
Een tijdje terug sprak ik met een man af die me helemaal leek te begrijpen. Hij was ook klaar met ´de vervaging van sociale normen´ zoals hij het noemde. Hij had al zo vaak vrouwen berichtjes gestuurd en probeerde interessante openingszinnen en innovatieve complimentjes zonder reactie. ´Het is toch ook gewoon beleefd om te reageren?´ merkte hij verontwaardigd op. ´Hoe veel moeite kost het nou eigenlijk om aardig te zijn tegen elkaar?’ Ik was opgelucht. Iemand die het begreep.
In zijn profiel stond dat hij niet zonder chocola kon. Dus stelde ik als date voor om een toetje te gaan eten. En niet zomaar een toetje, namelijk het lekkerste toetje dat ik kende; hemelse modder. Hij leek zenuwachtig dus ik probeerde hem op zijn gemak te stellen. Toen het toetje op was gaf hij aan dat hij het toch wel raar vond om ‘alleen ergens wat te drinken en een toetje te bestellen.’ De mensen die ons bedienden hadden er wel lol in maar hij toch niet. De vonken vlamden niet maar onze gemeenschappelijke irritaties over dating apps en sociale norm-vervaging bond ons wel.
Hij was verrast toen ik voorstelde om de rekening te delen, maar was wel een beetje in conflict met zichzelf. Het was namelijk wel ‘normaal’ als de man zou betalen, maar hij vond het toch wel duur omdat we allebei een toetje hadden gehad. Zijn vrienden hadden gezegd dat het ook anno 2020 wel galant zou zijn om te betalen maar hij vond de rekening delen financieel toch prettiger. Terwijl hij hardop strijd voerde met zichzelf rekende ik af. Hij wilde me graag een stukje naar huis fietsen. Een echte gentleman. We gaven elkaar een knuffel en gingen gemoedelijk uit elkaar.
Conform de beleefde sociale norm appte ik hem de dag erna dat ik het leuk vond om hem te ontmoeten. Ik kreeg geen reactie. Na twee dagen heb ik nog een poging gedaan en erbij gezegd dat ik het opvallend vond dat hij nu niks stuurde, als hij het niet leuk had gevonden kon hij dat toch eerlijk zeggen? Ik kreeg geen reactie.
Sindsdien kijk ik uit voor mannen die me negeren en voor mannen die heel hoog van de toren blazen dat ze me niet gaan negeren.
Mijn kinderwens 
Plaats een reactie