Broodje zalm

We hadden om 12.00uur voor een werkoverleg in een café afgesproken. Na het overleg was het tijd om te lunchen en baalde ik dat ik geen broodje had gesmeerd. Ik had een drukke ochtend. Het voelde alsof ik het me niet kon permitteren maar toch was het goed even rust te pakken. Dus besloten we daar te lunchen; een lekker broodje hadden we wel verdiend. We hadden een fijn gesprek. Ze vroeg om feedback en het lukte mij goed deze te verwoorden. Het broodje zalm en de koffie waren echt genieten. Te snel moesten we weer verder. Ik nam een telefoontje aan terwijl zij de deur uitging. Een half uur later probeerde ik af te rekenen maar bleek dat zij dit al had gedaan. Ik appte; ‘Ik mag hopen dat je dit gaat declareren’ maar ze stuurde dat het een bedankje was. Normaal zou ik reageren met; ‘dat hoeft toch helemaal niet’ maar ik accepteerde het lieve gebaar.