Ik heb een Bullet journal. Teleurstellend genoeg komen er geen kogels aan te pas. Maar toch vind ik het wel spannend klinken. Wat het betekent is dat je een duur leeg schrift koopt met allemaal puntjes erin. En dat je zelf dan je weken en dagen gaat intekenen, precies hoe jij het wilt. Toen een collega van mij dit zag keek hij me meewarig aan en zei; ‘Je weet dat je dit ook kant en klaar in de winkel kan kopen, he? Dat heet een agenda’.
Dat weet ik. Ik heb nog een doos oude agenda´s van vroeger. Deze heb ik bewaard omdat ik ze helemaal vol gekladderd had met songteksten. En elk leeg stukje agenda werd beplakt met foto’s van Friends en Harry Potter. Ik paste de agenda´s aan tot ze precies zo waren zoals ik wilde, dus eigenlijk was ik mijn tijd ver vooruit.
Want dat is het leuke van een Bullet journal. Je kan het precies zo maken hoe jij het wilt… De autist in mij wordt er diep gelukkig van. Er is plek voor elk lijstje en alle specifieke dingetjes die ik wil bijhouden op een dag (zoals hoeveel water ik drink, of het me gelukt is niet mijn telefoon te gebruiken op de fiets, of ik mijn meditatie app heb gedaan). Er staat in wanneer ik op welke jaarlijkse kosten kan rekenen en elke woensdag dat ik de planten water moet geven(en welke). Ook hou ik er in bij welke boeken ik lees, de yoga oefeningen die ik doe en maak ik een planning voor Mijn Grote Schrijfproject. Ik vind het heerlijk.
En ik gebruik er heel veel kleurtjes voor. Een kleur voor elke maand en kleuren voor de verschillende onderwerpen. Nu sleep ik wel een etui mee zo zwaar als mijn laptop. Maar hé, ik heb wel elke kleur in potlood, stift en fineliner. Dus ik ben een winnaar.
Ik word soms alleen overvallen door keuzestress. Want alles kan dus. Precies hoe ik het wil. En dat brengt druk met zich mee. Hoe wil ik het precies? Met welke kleur en met welk lettertype, hoe groot en waar schrijf ik dit? En als ik uiteindelijk hier voor ga, is dat dan PRECIES zo als ik wil? Of settle ik gewoon met een lay-out omdat ik dat lekker makkelijk vind? Als dat zo is, waarom koop ik dan niet gewoon een agenda? Het moet mooier en creatiever. En die kleur, die had ik toch al in mei gebruikt? Dat moet dus opnieuw…
Als je al een dag hebt waarop de keuzes in het leven je ontmoedigen, begin dan niet met een Bullet journal. Er zijn dagen dat ik huilend voor de koelkast of mijn kleding-kast sta omdat het ochtend is en ik het al niet meer weet. Cruesli of havermout. Of yoghurt of havermout in de yoghurt. Mijn spijkerbroek of toch een jurkje. Met een panty dan, maar ik ga naar de boerderij dus dat kan helemaal niet. Dat zijn geen goeie dagen voor de opzet van de Bullet journal.
En, er ontstaat stress als de week nog niet af is. Zoals als er een nieuwe maand begint en ik deze maand nog niet getekend heb. Nu is september dus nog een groot onwetend gat. En staat er dus op het to do lijstje (in de Bullet journal) heel groot BULLET JOURNAL. Gelukkig heb ik daar ook een kleurtje voor. Die avonden zit ik tot diep in de nacht driftig lijnen in te tekenen zodat ik weet wat ik morgen moet doen. En het niet een dag wordt dat ik huilend voor de koelkast sta.
Maar verder is het heel rustgevend. En word ik er een leuker mens van.
Plaats een reactie