De Flirt-challenge

Ik hoor het mezelf vaker zeggen; ´In het echte leven ontmoet je niemand meer.´ En dan vertel ik waarom ik die datingapps vervelend vind. Eigenlijk komt het erop neer dat  datingapps prima zijn als je goed in je vel zit, je zelfverzekerd voelt en geen bevestiging nodig hebt van een ander om te vertellen dat je leuk/knap/sexy bent. De momenten dat ik op die apps zit? Als ik op Facebook heb gezien dat een ex gaat samenwonen, ik ongesteld ben of net heb uitgerekend hoeveel dagen het geleden is dat ik een leuk afspraakje heb gehad. Het resultaat is: Ik vind alle mannen stom en die apps vreten alleen maar geheugen op mijn telefoon die ik ook voor spelletjes had kunnen gebruiken.  

Dus ik besloot er weer wat lol in te blazen, door mijn hardnekkige ‘in het echte leven ontmoet je niemand meer’-statement, op de proef te stellen. Zo bedacht ik de Flirt-challenge. Het concept is simpel. Elke dag maak ik contact met een onbekende man waarvan ik vind dat hij een leuke uitstraling heeft, knap is, of super goeie boodschappen doet. Ik ben subtiel begonnen. Soms met alleen een blik, een vluchtige glimlach naar iemand op een brommer en een knipoog bij het stoplicht. Dit ging me prima af.

Sommige dagen lukte het net niet helemaal. Op een druilerige dinsdag wilde het niet lukken. Ik had al gezwaaid naar een tram bestuurder (zonder reactie) en gelachen naar iemand op de fiets die me toe riep dat ik niet zo sloom moest fietsen. Vlak voor ik weer thuis was, zag ik hem lopen. Eigenlijk te knap waardoor ik snel wegkeek. Maar nee dwong ik mijzelf. Terugkijken. Met alles in me stuurde ik mijn hoofd terug en perste er een glimlach uit. Hij keek me verschrikt en trok de man naast zich naar zich toe. Deze keek me aan alsof ik zijn vriend had gevraagd zijn kleren uit te trekken. Oeps. Ik keek maar weer weg.

Andere dagen ging het verassend goed. Zo heb ik iemand een recept gegeven voor courgette pasta bij de groente afdeling van de supermarkt. Bij de Simon Levelt flirtte ik mijn weg naar goeie koffie en liet ik me uitleggen welke koffie het beste geschikt is voor mijn chemex, en op welke maalstand, en welke voor mijn perculator. Nuttige informatie en ik heb er extra bij geglimlacht. Nu was het ook wel echt een aantrekkelijk man vond ik, maar de omgeving (heel veel lekkere koffie) kan een factor zijn geweest.

Ik vind contact maken kennelijk het makkelijkst als de man een hond heeft. Praten over of tegen een hond, of eerst contact maken met de hond gaat me gewoon heel goed af: ‘Hey knapperd, kom je even gedag zeggen?’ vraag ik dan en kijk vervolgens nonchalant op naar zijn baasje: ‘Oh hey! Ik had het tegen je hond hoor/ wat een leuke hond/ hij ziet er nog jong uit, wat voor ras is het?’ Bam.

Tot zover heeft het ook verassende bijeffecten gehad: de drempel wordt steeds wat lager om iemand aan te spreken. Ik begin meer te durven en mezelf wat minder serieus te nemen.  En: ik kijk veel meer om me heen. Daar doe ik zelf soms zelfs mijn telefoon voor weg. Want de motivatie is groot om het elke dag te halen. En dan zie ik ineens eigenlijk best veel leuke mannen.