Je ziet het vaak op briefjes als je gaat plassen in een café of restaurant: Horeca-tijger gezocht. Vrijdag aten we pizza op een terrasje en toen zei mijn zusje: ‘Kijk daar is er één.’ Ze had gelijk. Deze dame had binnen een kwartier eigenhandig ons fris wordende terras omgetoverd tot een warme, gezellige buitenruimte. Ze hees aan zware dingen, klom op stoelen en manoeuvreerden zich tussen planten door. Je zag haar nauwelijks. Dit was waar mensen naar op zoek waren: dat moest wel. Ze stond politie te woord, nam telefoontjes aan en droeg de zwaarste dienbladen. En de hele tijd met een ontspannen glimlach op haar gezicht. Als ze bij je tafel stond, liet ze je voelen alsof je de enige klant voor haar was. Het was zo te missen, zo goed was ze, maar wij hadden haar ontdekt.
Plaats een reactie