19. Donorkeuze

Vorig jaar na de zomer voelde ik me een beetje vast. Ik had in mijn hoofd om het volgende kalenderjaar te beginnen aan behandelingen maar daar was ik nog niet. In deze periode kon het soms voelen alsof de dagen en weken voorbij vlogen zonder dat ik ermee bezig was. En ik belangrijke tijd verloor zonder een keuze te maken.
Toen ik een maand vrij was, tussen mijn beide banen in, bedacht ik een manier om er wat vaker bij stil te staan. Simpel door elke dag op te schrijven wat ik zou kiezen als ik morgen moest beslissen. En dat hielp.

Eerst schreef ik alleen per dag mijn keuze op: ‘Online spermabank’ of ‘bekende donor’. De eerste maand verschilde de uitkomst. Meestal was het een paar dagen achter elkaar ‘Online spermabank’, gevolgd door een dag ‘bekende donor’. Ik ging meer lezen en besprak met vrienden hoe ik me er op die dag over voelde. Dit kon ook mijn keuze van die dag beïnvloeden waardoor mijn voorkeur extra sterk voelde. Dan schreef ik dat erbij. Zo had ik een keer een artikel gelezen over kinderen van donors die het belang van een niet anonieme donor onderschreven. Toen voelde ik een paar dagen, ook al is de online spermabank niet anoniem, dat ik dit niet wilde voor een kind en liever een bekende donor wilde gebruiken.
Maar de weken daarna draaide dit en kwam de voorkeur van een online spermabank meer naar voren. Ik kon me hier ook het meest  bij voorstellen. Op de online spermabank had ik vaker gekeken en al bleef het gek, begon het iets vertrouwder te voelen. Ik vond de brief die je kon lezen en kon horen omdat hij werd voorgelezen door de donor, een heel fijn detail. Dit bracht iets persoonlijks, bewijs dat het een ´echt mens´ was en ik vond het een mooi idee dat mijn kind dit zou hebben en kunnen beluisteren.

Door mijn dagelijkse beslissingsmoment werden de gedachtes die ik eerder had verzameld helderder en concreter. In basis vond ik een bekende donor het meest prettige idee voor een kind maar met hele specifieke voorwaarden;  een donor die aanwezig is voor vragen van het kind en beschikbaar is als mijn kind contact wil. Maar niet iemand die zeggenschap heeft over de opvoeding, over beslissingen, over het kind. Ik begon voordelen te zien van een online spermabank waarbij ik eerder vooral de nadelen had gezien. Door deze optie had ik de mogelijkheid om iemand te kiezen die ik passend vond, met de enorme hoeveelheid aan beschikbare informatie. Ik kon iemand kiezen die uiterlijke overeenkomsten had met mij, waardoor een kind op mij zou kunnen lijken. De donor zou geen onderdeel zijn van ons dagelijks leven maar mijn kind zou als het 16 was wel de contact gegevens krijgen. En het gaf me de mogelijkheid om snel te starten. Weken lang vulde ik elke dag ‘online spermabank’ als voorkeur in en begon ik dit sterker te voelen.
Ik probeerde het uit als ‘mijn beslissing’ in gesprekken met vrienden en werd steeds standvastiger in mijn verhaal. Zo ging ik dit doen. Dat voelde goed. En zo was het ineens besloten.