26. Smiley

Het ging gebeuren. Op een echo had ik kunnen zien dat er een ´mooi eitje´ aan het rijpen was. Wanneer ik nu een positieve ovulatietest zou hebben, mocht ik dit meteen doorgeven aan de kliniek om een afspraak te maken. Ik ging ervan uit dat het op maandag of dinsdag zou zijn. Ik had het op mijn werk aan een paar collega´s vertelt zodat ik me de dag kon ziek melden en mijn afspraken kon afzeggen en spanning kon delen. Mijn zus en een goede vriendin zouden meegaan. ´Zorg even dat het niet op zondag is. Alle dagen zijn goed. Alleen zondag is écht onhandig´ had mijn vriendin nog gezegd.

Dus, uiteraard, op zondag ochtend, om half 8, had ik dan echt een smiley. Gelukkig was er al een vriendin zo vroeg wakker dat ik mijn opwinding kon delen. Ik stuurde een bericht naar de kliniek en kon in een paar uur al terecht. Mijn lieve vriendin gooide haar hele schema om en mijn zus maakte ik wakker zodat we nog even in rust konden ontbijten. Ik bakte roerei met kaas en avocado en met een glas vers sap en lekkere koffie was ik er helemaal klaar voor.

In de auto had mijn zus een playlist gemaakt met allemaal nummers met het woord ´baby´ erin. Zo zongen we mee met Justin Bieber en Britney Spears tot we aankwamen in Leiderdorp. De kliniek was rustig, de enige afspraken waren behandelingen zoals de mijne. We legden een weddenschap af hoelang ik binnen in de behandelkamer zou zijn terwijl mijn zus en vriendin in de wachtkamer bleven. Ik had ze graag in de buurt maar de daadwerkelijke inseminatie vond ik wel erg intiem. Dat mijn blaas vol moest zijn was misschien wel de grootste uitdaging van de dag.

De lieve verpleegster legde alles rustig uit en benoemde een paar keer; ‘Nu weet je hoe het werkt voor de volgende keer’ en ‘dit is je eerste beahndeling toch?’ De kliniek deed duidelijk aan verwachtingsmanagement en in de afgelopen gesprekken werd vaker genoemd dat het langer kon duren, dat ik na elke drie mislukte pogingen weer een afspraak met de arts zou hebben en dat ik moest rekenen op meer behandelingen.
Het ging snel, deed een klein beetje zeer en ik was blij dat ik daarna meteen mocht plassen.
Ik was 13,5 minuut in de behandelkamer waarmee mijn vriendin de weddenschap won.
Op de weg naar huis haalden we een gebakje en ik zat tevreden op de bank.
Nu was het dan echt begonnen!