27. Wacht weken

Na de inseminatie op 4 mei, hoefde ik alleen nog maar te wachten. ´Gewoon´ door te gaan met de dagelijkse dingen, naar werk gaan, boodschappen doen, alsof er niets aan de hand was. Terwijl mogelijk ALLES anders was. Maar dit was een beetje een te groot concept in mijn hoofd. Ik kon me niet voorstellen hoe het zou zijn als ik echt zwanger was. En het was de eerste poging. Ik had bedacht om nu de drie pogingen die ik had gekocht te doen en misschien met een tussenpauze. Bijvoorbeeld de volgende over een maand en dan die erna na de vakantie. Zodat ik ook elke keer even kon voelen wat het met me deed.

De eerste week wachten voelde ik me rustig en tevreden. Ik was gestart, het plan van jaren was nu in beweging. Het advies van de kliniek was om te eten alsof je al zwanger was. Dan komt er een lange lijst van dingen die je beter kan laten staan. Ik verloor me in het checken van kruidenthee melanges waar dan weer net venkel of kaneel in zat.

De tweede week voelde ik dingen in mijn lijf of dacht ik dit te voelen. Ik voelde me moe, was twee dagen misselijk en had minder eetlust. Vooral het laatste was opvallend, dit had ik eigenlijk alleen als ik ziek was. Ik had zelfs geen zin in een toetje! Hierdoor dacht ik, het zou kunnen. Iets voelde wel anders. Maar je hoofd kan je lijf ook dingen wijsmaken natuurlijk. Zondagochtend mocht ik testen en zaterdag avond kreeg ik buikpijn. Morgen ben ik ongesteld dacht ik en de lichte veranderingen die ik had opgemerkt verdwenen bij dit besef.

Zondagochtend. Nog niet ongesteld. Ik wachtte tot mijn zus wakker was voordat ik de test deed. Ik voelde me gespannen en ook wel weer rustig. In mijn hoofd was ik al een beetje aan het voorbereiden op een negatieve test en of ik de komende cyclus weer een behandeling wilde doen.

En toen was de test positief.
Ik had het niet fout kunnen aflezen want er stond duidelijk ´Zwanger´ op het kleine schermpje. Het was echt zo. En ergens snapte ik dat niet. Ik bleef een tijdje verbaasd met de test in mijn hand staan. Verrast, blij, opgelucht. Mijn zus en ik hebben vol ongeloof ontbeten samen en toen ging ze werken. Ik deed weer normale dingen; koffie zetten, boodschappen doen, de afwas machine uitruimen. En toch was alles anders. Ik liep een paar keer terug naar de test om te checken of het er echt nog stond. Ik belde een vriendin en hoorde mezelf zeggen ´ik heb een positieve test.´ Hier mocht ik nog even mee oefenen met de telefoontjes erna.
´Ik ben zwanger!´