Kamperen in de woonkamer

Ik heb een weekje vakantie en dat voelt maar raar. Ik ben thuis en dat was ik de afgelopen drie maanden ook. Maar ook hier kan ik prima vakantie houden. Het vergt wat creativiteit en een andere mindset. Voor het eerst in lange tijd hoef ik thuis niet te werken en mag  ik uit de modus van vinden dat ik de hele tijd nuttige dingen moet doen. Daar heb ik een paar dagen moeite mee gehad. Waar thuis een plek was om uit te rusten is het de afgelopen maanden ook de plek geweest waar ik productief moest zijn. En nu hoeft dat dus even niet. Dus ben ik mijzelf daarin aan het trainen. Door bijvoorbeeld een hele dag in pyjama Mario op de WII te spelen. Sommige mensen gaat dit natuurlijk af maar ik moest hier wel echt even in oefenen. Nu lukt me dat, zelfs zonder te douchen. Een vaardigheid aanleren die in het normale leven volstrekt nutteloos is: check.

Vrijdag ben ik weer voor het eerst uit eten geweest met een vriendin. We moesten een aanbetaling doen van 40,- en kregen 2 uur om te eten. Het café waar we zaten had de helft van het aantal tafels als normaal maar verder leek alles redelijk hetzelfde. Het personeel was vrolijk en blij dat ze ons weer mochten bedienen. Na twee uur werd ik onrustig omdat onze time-slot over was. Van de enthousiaste serveerster mochten we zo lang blijven zitten als we wilden want er kwam niemand na ons. Maar ik voelde toch druk. En in mijn autistische brein ging ergens wat mis: ik had gerekend op 2 uur en nu mocht ik ineens langer blijven. De wijn buiten de deur was heerlijk en ik genoot van het gevoel van mijn handen om een grote mok met koffie die ik niet zelf had gezet. Maar de prijs van een glas wijn was duurder dan de fles prima wijn die in mijn koelkast stond en voor de kop koffie koop ik een pak. Ik merkte dat ik nog niet zo flexibel van ‘normaal’ naar ‘abnormaal’ naar het ‘nieuwe normaal’ kon gaan. Acclimatiseren in een nieuwe omgeving: check.

 Ook hebben we dagtripjes gedaan. Met de auto, met autosnoepjes, een afspeellijst en koffie in een thermoskan. We hebben meerdere provincies doorkruist. We zijn een dagje bij de nieuwe pups gaan snuffelen bij mijn moeder en dat geeft toch wel een ultiem ontspannen en blij gevoel. Het is moeilijk stress te voelen als er een hummeltje dat precies in je hand past, tegen je in slaap is gevallen. Ook zijn we op bezoek geweest bij vrienden die midden in het bos wonen. En dat is echt: midden in het bos. Er lopen reeën door de tuin en je kan alleen via een onverhard pad het huis bereiken. Dat was heerlijk. We konden buiten lunchen, hebben lang gewandeld en genoten van de plotselinge zon. Roadtrip: check. Op weg naar huis hadden we eigenlijk geen zin in curry of lasagne, wat nog vanuit de weekboodschappen op het menu stond. Dus zijn we ergens pizza gaan eten. Dat kon gewoon. En daarna heb ik ook nog tiramisu besteld, met een limoncello ernaast. Niet koken en spontaan geld uitgeven: check.

Tot slot hebben we vier nachten in een tent geslapen. Mijn grote matras lag in de woonkamer. We hadden lakens gedrapeerd over stoelen en andere lange objecten. Hij is een paar keer ingestort maar we hebben uiteindelijk een perfecte constructie gevonden met een gordijnroede en een spiegel. Uiteraard hebben we er ook lichtjes in gehangen. En vervolgens alles wat zacht was, alle dekens en kussens uit het hele huis erin gelegd. Zelfs knuffels. Het was erg gezellig. Ergens anders slapen: check.

We gaan nog zwemmen en souvenirtjes kopen, en dan is het tijd om weer terug te gaan. Ik hoef niet eens mijn koffer uit te pakken :-).

Een gedachte over “Kamperen in de woonkamer

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie op Hilda Reactie annuleren

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑