In september 2023 had ik dan echt de beslissing gemaakt om alleenstaand moeder te worden.
Nu was de grote vraag nog; hoe. Ook om dit antwoord te vinden wilde ik de tijd nemen.
En ik had geen idee waar ik moest beginnen.
Een vriendin met dezelfde wens als ik, nodigde me uit om mee te gaan naar een voorlichtingsbijeenkomst. Het heette het Kinderwenscafé en was in de vruchtbaarheidskliniek waar zij haar behandelingen zou gaan volgen. Dit was een avond speciaal voor alleenstaande vrouwen met een kinderwens.
Er waren ongeveer 15 vrouwen van uiteenlopende leeftijden en ik was verrast door de opkomst. Het was best bijzonder om in een ruimte te zitten met allemaal vrouwen met hetzelfde verlangen om alleen moeder te worden. De manier waarop we op dit punt waren gekomen was voor iedereen verschillend maar de wens en het besluit om dit alleen te gaan doen, was hetzelfde. In gesprekken met vriendinnen met een kinderwens en een partner kon ik toch voelen hoe verschillend onze situatie was. De emotionele overwegingen, het plannen, het financiële stuk, het is anders. Nu waren we ineens met een groep vrouwen met dezelfde dilemma’s en angsten en dat gaf lucht en ruimte. Iedereen vertelde kort haar verhaal en waar ze stonden in het proces. Mijn vriendin had al een duidelijk beeld in haar hoofd, hoe ze het wilde doen, wat ze ervoor nodig had en een tijdspad. Voor mij was het nog nieuw, ik stond aan het begin van het proces en wist dat ik nog niet op korte termijn aan behandelingen wilde beginnen. Ik had nog geen idee of ik dit via een kliniek en met een bekende of onbekende donor wilde gaan doen.
Ik was vooral nieuwsgierig en wilde graag meer informatie over het kiezen van een donor en een vruchtbaarheidstraject. Sommige vrouwen waren al een stuk verder in het proces. Wat opviel was het verdriet waarmee deze beslissing toch bij veel van hen gepaard ging. Rouw om hoe het leven was gelopen, pijn van relaties die uit waren gegaan en het ineens alleen zijn met de kinderwens. Spijt van te lang bij een relatie te zijn gebleven met een tikkende biologische klok en de kinderwens niet goed centraal hebben gezet bij belangrijke beslissingen. Ik voelde die worsteling en onmacht, dit had ik de afgelopen jaren ook vaker gevoeld. En al was het pijnlijk om zoveel verdriet te zien, het was ook verbindend. We begrepen elkaar.
Er was een vrouw die tijdens het voorstelrondje brak van de spanning omdat ze eigenlijk klaar was om te beginnen met behandelingen maar gewoon niet kon kiezen tussen de donoren. Er was zoveel informatie van de donoren op de site van de internationale sperma bank, dat ze merkte dat ze twijfelde over alles. Ineens leek de maat van een oorlel belangrijk terwijl dit in het echte leven ook niet zo is. Ik vroeg me af hoe belangrijk ik dat zou vinden, dit soort specifieke uiterlijke kenmerken. Bij een datingapp weet ik nu wel een beetje waar ik op let, vooral de interesses, een leuke uitstraling op de foto, soms het beroep. Maar dat is voor de zoektocht naar een partner. Waar let je op bij het vinden van een donor? Wat is dan belangrijk? Allergieën, ziektes als kind, de sterkte van een bril? En waar ik het liefst naar kijk bij mensen, zie je nu niet; hoe iemand over komt, het karakter, of iemand je echt laat lachen.
Waar doe je water bij de wijn? Een bijen allergie, of een scheve neus?
Het is een bijzondere wereld, de online spermabanken. Mijn vriendin vertelde over hoe de site eruit zag, een kruising tussen Tinder en een webshop. Hoe beter het sperma hoe duurder het rietje. De behandelingen kunnen volledig vergoedt worden vanuit een subsidie maar als je de keuze maakt voor een online spermabank betaal je tussen de €1.000,- en €1.600,- per rietje. Elk rietje is één poging. Bij de keuze voor een Nederlandse spermabank betaal je niet voor de rietjes maar wel voor de behandelingen. Er werd aangeraden om met ongeveer €10.000,- te beginnen aan dit traject.
Het was stof tot nadenken. In de auto naar huis voelde ik dankbaarheid voor mijn eigen situatie. Het was goed om hier nu mee bezig te zijn en ik had nog tijd om keuzes te maken. Ik kon nog beter zorgen voor financiële stabiliteit en hier een plan op maken. Ik had een netwerk om me te ondersteunen en ik was fysiek gezond. Ook was het helpend om dit te kunnen delen met mijn vriendin. Zij stond er praktisch en nuchter in en samen konden we lachen om de wereld die we gingen betreden; van het online bestellen van sperma en het kiezen tussen verschillende neuzen, oorlellen en allergieën. Toch fijn om een bondgenoot te hebben tijdens dit avontuur.