12. Routine

Al zestien jaar slikte ik elke avond de pil voor het slapen gaan. Het was een routine, het hoorde bij de standaard taken als haren borstelen en tanden poetsen. Als ik ergens ging logeren nam ik een strip mee en ik had in mijn handtas een extra strip voor het geval ik impulsief ergens  bleef overnachten. De check voor ik op vakantie ging; paspoort, camera, pasjes en geld, telefoon en de pil. Het was makkelijk met vakanties omdat ik kon kiezen geen stopweek in te lassen en dan hoefde ik verder nergens mee rekening te houden. En als voorbehoedsmiddel bouwde het een extra veiligheid in.

En toen stopte ik. Het was zo simpel als de laatste strip opmaken en niet meer naar de apotheek gaan. Ongemerkt, voor niemand verder zichtbaar maakte ik een beslissing. Ik hoefde niet te overleggen en kon zelf kiezen wanneer. Maar het was wel wat.
En ik vond het gek, hoe snel je een routine verbreekt. Het was een paar dagen onwennig en toen was het gewoon weer normaal.

Iets zo lang doen en dan niet meer, dat gaat eigenlijk heel makkelijk. Jammer dat het opbouwen van een nieuwe routine me toch moeilijker afgaat. Ik probeer nog steeds voor het slapen gaan te lezen in plaats van op mijn telefoon te kijken en strek oefeningen bij het opstaan te doen. En het slikken van vitamines in de ochtend vergeet ik in de weekenden altijd weer.
Het vergt iets meer planning, zo zonder pil. Soms ben ik wel ongesteld op vakantie of heb ik een belangrijk overleg voor werk of een date als de hormonale onzekerheid toeslaat.  En toch went het ook weer.

De eerste keer dat ik weer ongesteld werd, wist ik niet wat ik moest verwachten. Dus was ik voorbereid op alles. Ik plande een thuiswerkdag in, legde mijn kruik klaar, kocht genoeg pijnstillers voor een week, en twee repen chocola. Ik rekende op niet kunnen werken, alleen maar zielig met buikpijn in bed liggen, hormonaal huilend om alles.
Maar het viel mee. Ook de keren daarna was het echt goed te doen. Ik had zeker wel buikpijn maar de kruik op de buik hielp echt. Ik kon een warmtekussen in de auto gebruiken en dat was heerlijk. Als ik iets spannends wil doen of erg aan het piekeren ben (of ik mijn fiets wel goed op slot heb gezet, of ik iets verkeerd heb gezegd in een overleg, hoe ik mijn taken de volgende dag af moet krijgen) moet ik mezelf weer even herinneren dat dit mijn hormonale hoofd is en iets uit stellen tot een paar dagen later.
Het was heel fijn dat het zo goed ging en gaf me ook vertrouwen. Mijn lichaam weet wat het moet doen. Mijn cyclus is regelmatig en voorspelbaar. Dat is zo een opluchting dat ik de buikpijn er goed bij kan hebben.
In elke tas zit voor de zekerheid een tampon en een condoom en de kruik en warmtekussen ligt elke maand klaar. Het is vooral essentieel dat er genoeg chocola in huis is.