Ik stond een half jaar op de wachtlijst en in juni 2024 was ik aan de beurt voor een intake in Leiderdorp. Ik zou dan bloedonderzoek en een echo krijgen. Dit is de standaard eerste stap in een vruchtbaarheidstraject om te zien of alles in orde is of dat er nog verder onderzoek gedaan moest... Lees verder →

Al zestien jaar slikte ik elke avond de pil voor het slapen gaan. Het was een routine, het hoorde bij de standaard taken als haren borstelen en tanden poetsen. Als ik ergens ging logeren nam ik een strip mee en ik had in mijn handtas een extra strip voor het geval ik impulsief ergens  bleef... Lees verder →

Eerst waren mijn plannen nog een vaag concept voor in de toekomst maar inmiddels zijn het concrete doelen met een tijdspad geworden. Ik wist dat 2025 het jaar zou worden dat ik ging starten met behandelingen. Wat begon als een intieme wens en iets wat ik alleen besprak met de mensen dicht om mij heen... Lees verder →

Tussen de vragenlijsten die ik moest invullen voor de kliniek in Leiderdorp, zat de ‘Vrouw zonder man- verklaring’. Door de titel gingen mijn gedachtes compleet met me aan de haal. Waar zou dit allemaal voor kunnen zijn? Misschien is het een manier om geëmancipeerde vrouwen te vinden? Wat als dit een recruitment tactiek is van... Lees verder →

Morgen word ik 36. Vanaf mijn dertigste voel ik het elke verjaardag wel; ik ben weer een jaar ouder en mijn eitjes ook. Vaak word ik jonger geschat dan ik ben en als me gevraagd word of ik een kinderwens heb en ik deze met ja beantwoord, krijg ik regelmatig de opmerking: maar je hebt... Lees verder →

´Scheur alsjeblieft niet uit´ fluister ik tegen de boodschappen tas in mijn handen. ´Alsjeblieft, hou nog even vol, we zijn bijna bij de auto.´ Daar sta ik weer, met een te volle Albert Heijn tas waarvan de handvaten langzaam beginnen te verkleuren door het gewicht. De eieren liggen gevaarlijk bovenop heen en weer te wiegen.... Lees verder →

Nu ik wist dat ik een verwijzing wilde naar de spermabank in het AMC en naar de kliniek in Leiderdorp, hoefde er nog maar één ding; de dokter bellen.Het was begin december 2023 en ik wilde graag voordat het jaar om was een afspraak. Het stond op mijn to-do lijstje voor maandagochtend, alleen kwam er... Lees verder →

Dus. De kogel was door de kerk. Na een lange periode van twijfelen, afwegen, en veel gemixte gevoelens, waser nu duidelijkheid. Ik deelde dit met vrienden en familie en het voelde goed. Voor een paar maanden was dathet. En toen ontstond langzaam de vraag; en nu? Ergens was ik toe aan een volgende stap. Maar,... Lees verder →

In september 2023 had ik dan echt de beslissing gemaakt om alleenstaand moeder te worden. Nu was de grote vraag nog; hoe. Ook om dit antwoord te vinden wilde ik de tijd nemen. En ik had geen idee waar ik moest beginnen.Een vriendin met dezelfde wens als ik, nodigde me uit om mee te gaan... Lees verder →

Het was een fijn idee, om mezelf het jaar te geven om rustig na te denken en te voelen over wat ik wilde. Mijn zorgen de vrije loop te laten en te kijken waar ik zou uitkomen. Er waren veel kleine momenten die me verder hielpen met mijn beslissing. En een paar grote.   Met... Lees verder →

Augustus 2023 We zitten samen op de bank, mijn zus en ik. Mijn hoofd maakt overuren, zij is moe. We hebben hoofdpijn van het huilen. Gisteren hebben we gehoord dat we ons huis uit moeten. Paniek. Het voelt eng en herkenbaar, weer iets heel groots waar we geen controle over hebben en wel mee moeten... Lees verder →